ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ! ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΣΤ' ΑΣΤΕΡΙΑ!

Το μονοπάτι προς την αυτογνωσία! Ένα υπέροχο ταξίδι στον κόσμο της ψυχής...



Έλα και εσύ μαζί μας σε αυτό το ταξίδι, για να φτιάξουμε όλοι μαζί έναν υπέροχο κόσμο!

Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 15 Δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 18:51 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Ιούλ 2007 18:20
Δημοσιεύσεις: 2175
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ! Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος

Εικόνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος ή Κωνσταντίνος Δραγάσης (8 Φεβρουαρίου 1404 - 29 Μαΐου 1453 (49 ετών) ) ήταν ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από το 1449 ως το 1453.

Στο Δεσποτάτο του Μυστρά

Γιος τού αυτοκράτορα Μανουήλ Β' Παλαιολόγου (1391-1425) από την Ελένη Δραγάτση και νεώτερος αδελφός τού αυτοκράτορα Ιωάννη Η' Παλαιολόγου (1425-1448). Γεννήθηκε το 1405. Όταν ήταν ακόμη νεαρός, ο πατέρας του Μανουήλ του είχε αναθέσει τη διοίκηση πόλεων του Ευξείνου Πόντου. Ξαναγύρισε στην Ελλάδα το 1427 όπου ανέλαβε της δεσποτεία της Βοστίτσας (σημερινού Αιγίου), και τελικά με τους αδελφούς του Θεόδωρο και Θωμά ανέλαβαν τη διοίκηση τού Δεσποτάτου του Μυστρά και ολοκλήρωσαν την ανάκτηση των φραγκοκρατούμενων περιοχών. Η παραμονή και των τριών αδελφών στην Πελοπόννησο δημιουργούσε οπωσδήποτε προβλήματα, οπότε ο Κωνσταντίνος πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε από τον Σεπτέμβριο τού 1435 ως τον Ιούνιο τού 1436, για να συζητήσει σχετικά θέματα με τον αυτοκράτορα. Στο διάστημα 1435-1441 μετέβη στην Ιταλία, όπου μετείχε στις επιτροπές των Βυζαντινών, που προσπαθούσαν να πετύχουν την ένωση των Εκκλησιών (Ορθοδόξων-Καθολικών). Η ρήξη με τον αδελφό του Θεόδωρο προσέλαβε επικίνδυνες διαστάσεις και χρειάστηκαν σύντονες προσπάθειες για να επιτευχθεί συμβιβαστική συμφωνία και συνδιαλλαγή. Η διοίκηση του δεσποτάτου αναλήφθηκε από τον Θεόδωρο και τον Θωμά, ο δε Κωνσταντίνος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη για να συμπαρασταθεί στις προσπάθειες τού Ιωάννη Η'.

Αντικατέστησε τον αυτοκράτορα κατά την περίοδο τής μετάβασης του στη Δύση για τη συμμετοχή στη Σύνοδο Φεράρας-Φλωρεντίας (27 Νοεμβρίου 1439 - 1 Φεβρουαρίου 1440), ενώ μετά την άφιξη τού αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη ο Κωνσταντίνος επίστρεψε και πάλι στην Πελοπόννησο. Η στάση τού Δημητρίου Παλαιολόγου, που υποστηρίχθηκε οπό τους Τούρκους, ανάγκασε τον Κωνσταντίνο να σπεύσει και πάλι στην Κωνσταντινούπολη (1442-1443), για να ενισχύσει τις δυνάμεις τού αυτοκράτορα.

Τον Οκτώβριο του 1443 ανέλαβε δεσπότης του Μυστρά και αφιερώθηκε με ζήλο στη διοικητική και στρατιωτική αναδιοργάνωση τού δεσποτάτου, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση της άμυνας της Πελοποννήσου έναντι της τουρκικής απειλής. Οικοδόμησε τα τείχη του Εξαμιλίου στον Ισθμό της Πελοποννήσου, και επέκτεινε το δεσποτάτο του κατακτώντας τη Βοιωτία και τη Φωκίδα. Όμως ο Μουράτ Β' οργάνωσε μια μεγάλη εκστρατεία εναντίον του. Κατέστρεψε το φρούριο στο Εξαμίλιο, την Κόρινθο και την Πάτρα. Ο Κωνσταντίνος αναγκάστηκε να ζητήσει ειρήνη και να γίνει φόρου υποτελής στον Τούρκο σουλτάνο.

_________________
Μάρω Ιωαννίδου
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Ο Πολεμιστής πρέπει να δέχεται τη μοίρα του με ταπεινότητα. Η πρόκληση για αυτόν είναι πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσει και πόσο άψογος μπορεί να είναι. Αν συναντήσει αβάστακτες ταλαιπωρίες και πόνο στο μονοπάτι του, κλαίει, αλλά όλα τα δάκρυά του μαζί δεν είναι σε θέση να μετακινήσουν τη γραμμή του πεπρωμένου του...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 18:57 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Ιούλ 2007 18:20
Δημοσιεύσεις: 2175
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
Αυτοκράτορας

Μετά τον θάνατο τού Ιωάννη Η', στέφθηκε αυτοκράτορας στον Μυστρά (6 Ιανουαρίου 1449) και πήγε στην Κωνσταντινούπολη με πολλές ελπίδες και μεγάλη αγωνία για το μέλλον τής αυτοκρατορίας. Η τουρκική απειλή περιέσφιγγε τη βασιλεύουσα και στρεφόταν πλέον εναντίον της. Ο Κωνσταντίνος αφιερώθηκε στην επισκευή και την ενίσχυση των οχυρωματικών έργων, καθώς και στην αναδιοργάνωση τού στρατού, ο οποίος θα αναλάμβανε το βαρύ έργο της άμυνας τής πόλης. Οι αποδεδειγμένες πολιτικές και στρατιωτικές ικανότητες τού Κωνσταντίνου δεν είναι δυνατόν να ανατρέψουν τον διαμορφωμένο συσχετισμό δυνάμεων, η άνοδος δε στη εξουσία τού φιλόδοξου σουλτάνου Μωάμεθ Β' (1451) έκανε περισσότερο αισθητό τον κίνδυνο για την Κωνσταντινούπολη. Η ανέγερση στον Βόσπορο τού υψηλού φρουρίου Ρούμελι Χισάρ και οι στρατιωτικές προετοιμασίες των Τούρκων, συντονίζονταν με τελικό στόχο την άλωση τής πρωτεύουσας τής αυτοκρατορίας.

Οι εκκλήσεις τού Κωνσταντίνου προς τη Δύση για ενισχύσεις αντιμετωπίζονταν με περίεργη αδιαφορία. Ο Πελοποννήσιος καρδινάλιος και προηγουμένως μητροπολίτης Ρωσίας Ισίδωρος, που έφθασε στην Κωνσταντινούπολη με ελάχιστες δυνάμεις, δεν μπορούσε να προσφέρει ελπίδες. Οι 3.000 περίπου βυζαντινοί και οι 2.000 περίπου ξένοι, από τους οποίους 700 περίπου Γενουάτες με αρχηγό τον Ιουστινιάνη, ήταν πολύ λίγοι για να αποκρούσουν τις επιθέσεις του πολυάριθμου και αξιόμαχου τουρκικού στρατού. Η ισχυρή οχύρωση της πόλης απαιτούσε και ισχυρή φρουρά για την απόκρουση των επιθέσεων από την ξηρά, αφού η απειλή από τη θάλασσα εξουδετερωνόταν με την περίφημη αλυσίδα τού Κεράτιου Κόλπου. Ωστόσο η μεταφορά από την ξηρά (υπερνεώλκηση) περίπου 70 τουρκικών πλοίων από τον Βόσπορο στον Κεράτιο κατέστησε την πολιορκία ασφυκτική (22-23 Απριλίου 1453).

Σύζυγοι

Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Μαντελένα Τόκκο, ανηψιά του Καρόλου Α’ Τόκκου, Δεσπότη Ηπείρου, η οποία μετά το γάμος τους το 1427 ή το 1428 έγινε ορθόδοξη και άλλαξε το όνομά της σε Θεοδώρα. Πέθανε το 1429 ή το 1430.

Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Caterina Gattilusio, κόρη του Ντορίνο της Λέσβου, η οποία πέθανε το 1442. Ο Κωνσταντίνος δεν απέκτησε παιδιά.

Εικόνα

_________________
Μάρω Ιωαννίδου
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Ο Πολεμιστής πρέπει να δέχεται τη μοίρα του με ταπεινότητα. Η πρόκληση για αυτόν είναι πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσει και πόσο άψογος μπορεί να είναι. Αν συναντήσει αβάστακτες ταλαιπωρίες και πόνο στο μονοπάτι του, κλαίει, αλλά όλα τα δάκρυά του μαζί δεν είναι σε θέση να μετακινήσουν τη γραμμή του πεπρωμένου του...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 18:57 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Ιούλ 2007 18:20
Δημοσιεύσεις: 2175
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
Η Άλωση της Πόλης

Στις 28 Μαΐου, ο Μωάμεθ αποφάσισε τη γενική και τελική επίθεση εναντίον της πόλης. Ο Κωνσταντίνος, μετά την τέλεση της θείας λειτουργίας στον ναό της Αγίας Σοφίας, ενθάρρυνε τη φρουρά που θα έδινε τον αγώνα για την απόκρουση τής μεγάλης επίθεσης. Πράγματι, η πρώτη επίθεση αποκρούστηκε, αλλά η αναπλήρωση των απωλειών τής φρουράς ήταν δύσκολη. Ο τραυματισμός του Γενουάτη Ιουστινιάνη υπήρξε σοβαρό πλήγμα. Τέλος και ενώ ο Κωνσταντίνος αγωνιζόταν με στο πλευρό των στρατιωτών του ως απλός στρατιώτης, οι Τούρκοι μπήκαν στην πόλη από την αφύλακτη Κερκόπορτα το πρωί της 29ης Μαΐου του 1453. Η Κωνσταντινούπολη έπεσε στον αλλόθρησκο κατακτητή και έγινε πηγή θρύλων και παραδόσεων στη μνήμη τού λαού.

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ υπήρξε ο τελευταίος αυτοκράτορας τού Βυζαντίου, ο οποίος με το φρόνημα και την αυτοθυσία του, σημάδεψε χαρακτηριστικά το γεγονός τής πτώσης. Ο αυλικός του Γεώργιος Φραντζής διηγείται με απλότητα τον θάνατο τού τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα: «Ο βασιλεύς ουν απαγορεύσας εαυτόν, ιστάμενος βαστάζων σπάθην και ασπίδα, είπε λόγον λύπης άξιον "ουκ έστι τις των χριστιανών του λαβείν την κεφαλήν μου απ΄ εμού;" ην γαρ μονώτατος απολειφθείς. τότε εις των Τούρκων δους αυτώ κατά πρόσωπον και πλήξας, και αυτός τω Τούρκω ετέραν εχαρίσατο' των όπισθεν δ΄ετέρος καιρίαν δους πληγήν, έπεσε κατά γης' ου γαρ ήδεισαν ότι ο βασιλεύς εστιν, αλλ΄ως κοινόν στρατιώτην τούτον θανατώσαντες αφήκαν».

Σύμφωνα με την περιγραφή του Φραντζή, οι κατακτητές, μετά το τέλος του αγώνα, αναζήτησαν το σώμα του αυτοκράτορα: «πλείονας κεφάλας των αναιρεθέντων έπλυναν, ει τύχοι και την βασιλικήν γνωρίσωσι, και ουκ ηδυνήθησαν γνωρίσαι αυτήν, ει μη το τεθνεώς πτώμα τού Βασιλέως ευρόντες ο εγνώρισαν εκ των βασιλικών περικνημίδων, ή και πεδίλων ένθα, χρυσοί αετοί ήσαν γεγραμμένοι, ως έθος υπήρχε τοις βασιλεύσι». Η αναγνώριση του νεκρού αυτοκράτορα συνοδεύθηκε από την εντολή τού σουλτάνου Μωάμεθ Β’ να ταφεί με τις αρμόζουσες βασιλικές τιμές, χωρίς όμως να ανακοινωθεί και ο τόπος της ταφής. Οι μυστικοί πόθοι τού λαού συνέδεσαν τον θρύλο τού μαρμαρωμένου βασιλιά, με την ελπίδα για την απελευθέρωση και την αποκατάσταση τής αυτοκρατορίας.

Ο θρύλος λέει ότι τη στιγμή που ο βασιλιάς περικυκλώθηκε από τους Τούρκους, ένας άγγελος του Κυρίου τον άρπαξε και τον έκρυψε σε μια σπηλιά, αφού πρώτα τον μαρμάρωσε. Στη σπηλιά αυτή περιμένει για αιώνες ο "Μαρμαρωμένος Βασιλιάς" να ξαναέρθει την κατάλληλη στιγμή, "το πλήρωμα του χρόνου", και ο άγγελος Κυρίου θα του ξαναδώσει τη ζωή και το σπαθί του για να διώξει τους Τούρκους από την Κωνσταντινούπολη. Άλλοι θρύλοι και προφητείες αναφέρουν ότι θα τους κυνηγήσει μέχρι την "Κόκκινη Μηλιά" και στη μάχη που θα γίνει οι Τούρκοι θα νικηθούν και "θα κολυμπήσει το μοσχάρι στο αίμα τους". Ο θρύλος προσθέτει, ακόμα, ότι οι Τούρκοι ψάχνουν συνεχώς να ανακαλύψουν τη σπηλιά, όπου βρίσκεται ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς για να χτίσουν την είσοδό της, ώστε να μην μπορεί να ξαναβγεί από εκεί. Όμως, οι προσπάθειες τους είναι συνεχώς άκαρπες, αφού ο άγγελος προστατεύει τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά και περιμένει την εντολή του Θεού για να τον ξυπνήσει.

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' πέθανε σε πλήρη ένωση με την Καθολική Εκκλησία και κοινώνησε Θεία Ευχαριστία από τα χέρια του Καρδινάλιου Ισιδώρου του Κιέβου λίγες μόνο ώρες πριν από τον θάνατό του. Θεωρείται Άγιος από τους Ελληνόρυθμους Καθολικούς.

_________________
Μάρω Ιωαννίδου
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Ο Πολεμιστής πρέπει να δέχεται τη μοίρα του με ταπεινότητα. Η πρόκληση για αυτόν είναι πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσει και πόσο άψογος μπορεί να είναι. Αν συναντήσει αβάστακτες ταλαιπωρίες και πόνο στο μονοπάτι του, κλαίει, αλλά όλα τα δάκρυά του μαζί δεν είναι σε θέση να μετακινήσουν τη γραμμή του πεπρωμένου του...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 19:00 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Ιούλ 2007 18:20
Δημοσιεύσεις: 2175
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
Η Κόκκινη Μηλιά

Σύμφωνα με τις παραδόσεις του ελληνικού λαού η Κόκκινη Μηλιά είναι ένας μυθικός τόπος στον οποίο θα εκδιωχθούν οι Τούρκοι από την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με την παράδοση αυτή μετά την απελευθέρωση της Βυζαντινής πρωτεύουσας, θα πρωτοστατήσει ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» που θα εγερθεί από τον ύπνο του και θα προσκυνήσει στην Αγιά Σοφιά.

Από την λαογραφική έρευνα που είχε κάνει ο Νικόλαος Πολίτης η Κόκκινη Μηλιά αντιστοιχεί προς το «Μονοδένδριο» των προ της Άλωσης βυζαντινών χρησμών και προφητειών που λέγονταν κατά τις επικίνδυνες πολιορκίες που αντιμετώπιζε η Κωνσταντινούπολη. Το πως όμως και πότε αντικαταστάθηκε το Μονοδένδριο με την Κόκκινη Μηλιά, αλλά και σε ποιούς λόγους στηρίχθηκε η δεύτερη, παραμένει άγνωστο.

Αξιοσημείωτο όμως είναι ότι από έρευνα και μελέτη τουρκικών αρχείων βρέθηκε ότι την εποχή εκείνη οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν την έκφραση «Κόκκινο Μήλο» για κάθε μεγάλη και ισχυρή πόλη, και έτσι αποκαλούσαν και την Κωνσταντινούπολη πριν την κατάληψή της. Παρά ταύτα δεν έχει θεωρηθεί βέβαιο και εξακριβωμένο αν με την τουρκική αυτή ονομασία σχετίζεται η «Κόκκινη Μηλιά» των Ελλήνων.




_________________
Μάρω Ιωαννίδου
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Ο Πολεμιστής πρέπει να δέχεται τη μοίρα του με ταπεινότητα. Η πρόκληση για αυτόν είναι πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσει και πόσο άψογος μπορεί να είναι. Αν συναντήσει αβάστακτες ταλαιπωρίες και πόνο στο μονοπάτι του, κλαίει, αλλά όλα τα δάκρυά του μαζί δεν είναι σε θέση να μετακινήσουν τη γραμμή του πεπρωμένου του...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 19:01 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Ιούλ 2007 18:20
Δημοσιεύσεις: 2175
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
Κάτι πολύ όμορφο για τον Κωνσταντίνο!!!

Μια φορά κι έναν καιρό...
Πριν πολλά πολλά χρόνια σε μία όμορφη χώρα, ζούσε ένα μικρό παιδάκι, ο Κωνσταντίνος.
Εκεί μεγάλωνε σχεδόν όπως όλα τα παιδάκια, παίζοντας με τους φίλους και τα αδέλφια του στο παλάτι.
Ξέχασα βέβαια να σας πω, ότι οι γονείς του Κωνσταντίνου, ο Μανουήλ Παλαιολόγος και η Ελένη Δραγάτση, ήταν οι βασιληάδες της όμορφης αυτής χώρας.
Ο Κωνσταντίνος όπως όλα τα παιδάκια αγαπούσε πολύ τα ζώα.
Μία μέρα λοιπόν εκεί που έπαιζε με τους φίλους του στο δάσος, είδε έναν μικρό δικέφαλο αητό πληγωμένο από κάποιους ανόητους κυνηγούς, να κάθεται πάνω σ' ένα παλιό κομμάτι άσπρο μάρμαρο.
Χωρίς να φοβηθεί καθόλου τον πήρε στην αγκαλιά του και τον έφερε μαζί με τους φίλους του στο παλάτι.
Εκεί ο δικέφαλος αητός μεγάλωσε πια κοντά στον Κωνσταντίνο.

Πέρασαν πολλά χρόνια και πέθανε ο πατέρας του Κωνσταντίνου ο βασηλιάς Μανουήλ.
Έτσι ο Κωνσταντίνος τώρα με τη σειρά του στέφθηκε βασιληάς (στον Μυστρά κοντά στην αρχαία Σπάρτη όπου βρισκόταν τότε).
Αμέσως μετά, σ' ένα μεγάλο βαπόρι με βασιλικά εμβλήματα, ο Κωνσταντίνος, ο δικέφαλος αητός και οι φίλοι του, ταξίδεψαν στην πρωτεύουσα της χώρας την αγαπημένη Πόλη.
Εκεί ο Κωνσταντίνος, άφησε τον αητό να πετάει γύρω απ' τα τείχη της και πήγε να προσκυνήσει στην μεγάλη εκκλησιά, την Αγία Σοφία, για να ευχαριστήσει τον Θεό για τη στέψη του και να ζητήσει δύναμη για να κυβερνήσει δίκαια την περιτριγυρισμένη από εχθρούς πόλη του και τους ανθρώπους της.
Ο Θεός τον άκουσε λυπημένος γιατί «Ήταν θέλημα Θεού, η πόλη να τουρκέψει», αλλά του έδωσε τρία σημαντικά και αόρατα για τους πολλούς δώρα, αγάπη, πίστη και ελπίδα.

Ήρθε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου κι έπεσε η πόλη του Κωνσταντίνου στα χέρια των αλλοθρήσκων και μαζί της έπεσε κι ο βασιληάς Κωνσταντίνος στα τείχη της, εκεί κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, σαν απλός στρατιώτης, προτιμώντας τον τιμημένο θάνατο, από το να δει την πόλη του σκλαβωμένη.
Στον ουρανό τώρα, η μητέρα Του Θεού, που αγαπούσε και τον Κωνσταντίνο και την πόλη του, δάκρυσε.
Οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ που ήταν κοντά της, Την παρηγόρησαν λέγοντας:
«ΣΩΠΑΣΕ ΚΥΡΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΟΛΥΔΑΚΡΥΖΕΙΣ, ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΘΑ 'ΝΑΙ».
Την ίδια στιγμή κάτω στη γη, ο Κωνσταντίνος λίγο πριν κλείσει τα μάτια του, ακούει ένα φτερούγισμα και Άγγελος κυρίου (άλλοι λένε ο αγαπημένος του δικέφαλος αητός), τον σκέπασε με τις φτερούγες του και τον έκρυψε κάτω απ' την πόλη.
Εκεί μαρμαρωμένος θα περιμένει!

Τη σωστή ώρα, να τον ξυπνήσει ο Άγγελος και να τον φέρει πάλι στην αγαπημένη του πόλη, για να συνεχίσει την βασιλεία του μαζί με τους φίλους και τον δικέφαλο αητό του.

Εικόνα

_________________
Μάρω Ιωαννίδου
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Ο Πολεμιστής πρέπει να δέχεται τη μοίρα του με ταπεινότητα. Η πρόκληση για αυτόν είναι πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσει και πόσο άψογος μπορεί να είναι. Αν συναντήσει αβάστακτες ταλαιπωρίες και πόνο στο μονοπάτι του, κλαίει, αλλά όλα τα δάκρυά του μαζί δεν είναι σε θέση να μετακινήσουν τη γραμμή του πεπρωμένου του...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 19:05 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Ιούλ 2007 18:20
Δημοσιεύσεις: 2175
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΜΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΗΤΑΝ Η ΑΓΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ!

Εικόνα

Στις 21 Ιουλίου 1425 ο Αυτοκράτωρ Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος πέθανε ως μοναχός Ματθαίος. Λίγους μήνες πριν είχε παραιτηθεί από τον θρόνο υπέρ του πρωτότοκου γιου του Ιωάννη Η΄. Ο Αυτοκράτωρ Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 1448 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Κωνσταντίνος ΙΑ΄. Ο τελευταίος Βυζαντινός Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος (1448-1453) ήταν προικισμένος με αξιόλογα προσόντα και διακρινόταν για το θάρρος του και την αυτοθυσία του. Εκείνο που δεν γνωρίζουμε, ήταν το ότι η μητέρα των δύο τελευταίων Αυτοκρατόρων μας, ήταν η Αυτοκράτειρα Ελένη Δραγάτζη. Κόρη του ηγεμόνος των Σλαύων Κωνσταντίνου Δραγάση ή Δραγάτζη. Σε όλο το διάστημα της βασιλείας της, η ευσυμπάθητη και φιλόθεη Αυτοκράτειρα ευαρέστησε τον Θεό και τους ανθρώπους. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, ο οποίος είχε λάβει το αγγελικό σχήμα, όπως προαναφέραμε, η Αυτοκράτειρα Ελένη πήρε και αυτή το αγγελικό σχήμα στο μοναστήρι της Κυρα- Μάρθας όπου διεκρίθη για την ταπείνωση και την ισάγγελη πολιτεία της. Με τη συμβολή της, ιδρύθηκε στη μονή του Αγίου Προδρόμου της Πέτρας γηροκομείο με την επωνυμία «Η ελπίς των απηλπισμένων». Κοιμήθηκε ειρηνικά στις 13 Μαρτίου του έτους 1450, λίγο πριν την άλωση της Βασιλεύουσας. Άγιασε, και η Εκκλησία μας τιμά τη σεπτή μνήμη της στις 13 Μαρτίου και στις 29 Μαΐου. Ως μοναχή, έλαβε το όνομα Υπομονή κι έτσι εορτάζεται: Ως Οσία Υπομονή!

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ!

Στο μοναστήρι, οι μοναχές της έδωσαν το όνομα Υπομονή, διότι προφανώς αντικατόπτριζε τον άριστο χαρακτήρα Της, ο οποίος διέθετε αυτήν ακριβώς την ποιότητα: την υπομονή!
Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ διακρίθηκε για το θάρρος του και την αυτοθυσία του. Πρότυπο για κάθε Έλληνα και Ελληνίδα στους αιώνες.
Η Αυτοκράτειρα Ελένη κι ο γιος της, επιβεβαίωσαν κι ένα αξίωμα του Μεγάλου Ναπολέοντος:
«Η πρώτη αρετή του στρατιώτη είναι η καρτερία στο να υπομένει την κόπωση και τις στερήσεις. Το θάρρος δεν είναι παρά η δεύτερη. Η φτώχεια, οι στερήσεις και η ανέχεια είναι το σχολείο του καλού στρατιώτη».

Από την υπομονή, αναπτύσσεται και το θάρρος. Έτσι κι εδώ, «το μήλο, έπεσε κάτω από τη μηλιά». Τίποτα δεν είναι τυχαίο! Μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό.

_________________
Μάρω Ιωαννίδου
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Ο Πολεμιστής πρέπει να δέχεται τη μοίρα του με ταπεινότητα. Η πρόκληση για αυτόν είναι πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσει και πόσο άψογος μπορεί να είναι. Αν συναντήσει αβάστακτες ταλαιπωρίες και πόνο στο μονοπάτι του, κλαίει, αλλά όλα τα δάκρυά του μαζί δεν είναι σε θέση να μετακινήσουν τη γραμμή του πεπρωμένου του...


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 19:08 
Χωρίς σύνδεση
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 13 Ιούλ 2007 04:00
Δημοσιεύσεις: 462
Τοποθεσία: Ουράνια Πεδία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Κ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΕ ΒΑΣΙΛΙΑ


Και ρίχτηκε με τ' άτι του μες στων εχθρών τα πλήθια,
το πύρινο το βλέμμα του σκορπούσε την τρομάρα,
και το σπαθί του τη θανή. Στα χάλκινά του στήθια,
εξέσπασε η όργητα σε βροντερή κατάρα.

Εθόλωσαν τα μάτια του. Τ' αγνό το μέτωπό του,
θαρρείς ο φωτοστέφανος της Δόξας τ' αγκαλιάζει.
Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Θρηνήστε το χαμό του.
Μα, μη! Σε τέτοιο θάνατο ο θρήνος δεν ταιριάζει.

Κι έπεσε χάμου ο Τρανός! Κυλίστηκε στο χώμα,
ένας Τιτάν π' ακόμα χτες εστόλιζ' ένα θρόνο,
κι εσφάλισε - οϊμένανε! - για πάντ' αυτό το στόμα,
που κάθε πίκρα ρούφαγε κι έχυν' ελπίδες μόνο,

Μαρμαρωμένε Βασιλιά, πολύ δε θα προσμένεις.
Ένα πρωί απ' τα νερά του Βόσπορου κει πέρα
θε να προβάλει λαμπερός, μιας Λευτεριάς χαμένης,
ο ασημένιος ήλιος. Ω, δοξασμένη μέρα!

_________________
space heart Εικόνα (Ιωάννα)
Δεν αξίζει να κλάψεις για κανέναν, όσοι αξίζουν τα δάκρυά σου, δεν θα σε κάνουν ποτέ να κλάψεις...
Αυτοί που μας πληγώνουν ποτέ δεν ήσαν δικοί μας και όμοιοί μας...!!!


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 19:22 
Χωρίς σύνδεση
Αστεράκι
Αστεράκι
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 05 Δεκ 2007 17:06
Δημοσιεύσεις: 30
Για τον Μαρμαρωμένο μας βασιλιά!




_________________
Διαφωτισμένος


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 20:00 
Χωρίς σύνδεση
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 07 Σεπ 2012 02:24
Δημοσιεύσεις: 178
Τοποθεσία: Χανιά
ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ

«Σχετικά με το θρύλο του φτωχού κι εκλεκτού βασιλιά του γνωστού κι αγνώστου, που κατοικεί στα σύνορα του Βυζαντίου.... Αυτός είναι ο αληθινός βασιλιάς που τον έδιωξαν από το σπίτι του οι άνθρωποι.... Θα αποκαλυφθεί στο τέλος των Τούρκων (Iσμαηλιτών) ημέρα Παρασκευή, ώρα 3η.Αυτός πρόκειται να αποκαλυφθεί στο μέλλον και να φανερωθεί με θαυμαστά σημεία. Ένας άγγελος που αποκαλύφθηκε σαν λευκοφορεμένος ευνούχος θα τον πλησιάσει, ενώ κοιμάται, και θα του πει στο αυτί: «Ξύπνα εσύ που κοιμάσαι και σήκω πάνω, γιατί ο Χριστός σε προσκαλεί για να ποιμάνεις τον περιούσιο λαό». Κι έπειτα από λίγο θα του πει για δεύτερη φορά: «Βγες έξω εσύ ο κρυμμένος και μην κρύβεσαι, γιατί σε ζητούν πολλοί».... Ύστερα θα του δώσει πέτρινες πλάκες πάνω στις οποίες θα έχουν χαρακτεί δύο εντολές: Να εκδικηθεί, να φέρει στο έθνος τα χρηστά, να διώξει την ασέβεια, να καταστρέψει αυτούς που κάνουν αμαρτωλές κι αισχρές πράξεις. Επίσης να διώξει από το ιερό τους κακούς ιερείς και να αποκαταστήσει τους άξιους ως προς το θείο. Αυτός ο άνθρωπος έχει κάποια χαρακτηριστικά. Το νύχι του μεγάλου δακτύλου του δεξιού ποδιού έχει ένα εξόγκωμα... πάνω στις δύο ωμοπλάτες του υπάρχουν πορφυροί σταυροί... και το όνομα αυτού του βασιλιά είναι κρυμμένο μέσα στα έθνη...

Ο Κύριος θα τοποθετήσει το χέρι του πάνω στο κεφάλι αυτού του ανθρώπου. Εκείνες τις μέρες θα στενοχωρηθούν οι άνθρωποι, θα πέσουν με τα πρόσωπα τους πάνω στη γη, θα ρίξουν χώμα στα κεφάλια τους και θα φωνάξουν προς τον Κύριο, τον Θεό του ουρανού και της γης. Τότε ο Κύριος θα εισακούσει τις προσευχές τους και θα στρέψει τα αυτιά Του σ' αυτούς που κατοικούν στη γη. Και θα αποστείλει τον αρχάγγελο του με τη μορφή ανθρώπου κι αυτός θα κατοικήσει στα νησιά. Και θα βρει αυτόν τον άγιο, αυτόν που μιλά, αλλά κανείς δεν μπορεί να τον δει και να τον γνωρίσει.... Αυτός θα είναι αόρατος για τους πολλούς και ορατός από τον Θεό. Θα προέρχεται από αρχοντική γενιά και θα κατάγεται από βασιλικό γένος....

Ο Θεός θα τον φανερώσει αυτόν και θα τον χρίσει με λάδι στα τέλη των ημερών... Έτσι αυτός θα αποκαλυφθεί. Θα φανεί για τρεις μέρες στον ουρανό το λαμπρό αστέρι της μητέρας του Υψίστου στις 3 η ώρα τη νύχτα στη μέση της πόλης τα χαράματα. Αυτό το αστέρι δεν προέρχεται από τους πλανήτες, αλλά μοιάζει μ' αυτό που φάνηκε στη σωτήρια γέννηση του Ιησού Χριστού. Ένας κήρυκας φώναζε δυνατά τρεις μέρες προσπαθώντας να ανακαλύψει και να καλέσει αυτόν στον οποίον στήριζαν τις ελπίδες τους. Τότε ο λαός βλέποντας και ακούγοντας τη βροντώδη φωνή του κηρύγματος έμεινε έκπληκτος. Και ξεσηκώθηκαν και ήταν συγχρόνως φοβισμένοι και χαρούμενοι. Άρχισαν να φωνάζουν αγνοώντας αυτόν, στον οποίον έτρεφαν τις ελπίδες τους. Τότε έβλεπες όλους τους ανθρώπους να φωνάζουν δυνατά και με θέρμη το Κύριε Ελέησον, να χτυπούν τα μέτωπα τους στη γη, να ρίχνουν χώμα στα κεφάλια τους, να αναστενάζουν και να κλαίνε για την επικείμενη θλίψη τους. Παρακαλούσαν τον Θεό να δεχθεί με ευμένεια τη δέηση τους και να ρίξει το φιλεύσπλαχνο μάτι Του στους κατοίκους της γης, ώστε να μπορέσουν οι εκλεκτοί που έμειναν να αναγνωρίσουν τον εκλεκτό του Θεού.

Θα φανεί στον ουρανό ένα σύννεφο γύρω από τον ήλιο που θα έχει το μέγεθος αλωνιού, που το αλωνίζουν το καλοκαίρι με τα βόδια και κάτω απ' αυτό θα κρέμεται ένας σταυρός. Στα αριστερά του σταυρού του πορφυρού θα βρίσκεται τεντωμένο τόξο, που τέτοιο διέθεταν οι πατέρες μας στην αιώνια διαθήκη, χωρίς όλοι να γνωρίζουν γι' αυτό που έλπιζαν. Τότε το κάτω μέρος του τόξου θα ανοίξει τον ουρανό και θα δείξει τη θέση του αληθινού βασιλιά. Οι λαοί, αφού δοξάσουν τον Θεό, θα τρέξουν γρήγορα στο άκρο του τόξου και θα πάρουν τον πολύτιμο και ένδοξο βασιλιά με λαμπάδες, βάια και τραγούδια και θα προσπαθήσουν με διάφορους τρόπους να τον φέρουν στη Κωνσταντινούπολη. Θα βροντοφωνάξει απ' τον ουρανό ένας κήρυκας που δε θα φαίνεται προς το λαό και θα τους πει: "Σας είναι αυτός αρεστός;" Τότε όλοι θα τρομάξουν καν θα πέσουν σε έκσταση από τη φοβερή φωνή του κηρύγματος. Έπειτα θα χτυπούν τα στήθη τους με δάκρυα και στεναγμούς, θα υψώσουν τα χέρια τους στον ουρανό και θα πουν: «Ναι Κύριε, επειδή εσύ μας τον έδωσες αυτόν, μας είναι αρεστός». Αφού τον προσκυνήσουν αυτόν, θα τον οδηγήσουν στη Κωνσταντινούπολη. και αφού προσευχηθεί, όλες οι σφραγισμένες πύλες θα ανοιχθούν... Αυτοί που βρίσκονται εκεί θα φύγουν φοβισμένοι. Αφού προσευχηθούν κι ανεβούν σε κάποιο ψηλό μέρος θα τον ανακηρύξουν βασιλιά... Κι έτσι θα τον οδηγήσουν τη νύχτα στο παλάτι και θα χαθούν όλα τα σημεία. Αυτόν θα τον οδηγήσουν δύο άγγελοι με τη μορφή λευκοφορεμένου ευνούχου και θα του μιλούν στα αυτιά για το τι πρέπει να κάνει στο μέλλον».

Αυτά τα κείμενα παρουσιάζουν την ανάδειξη του εκλεκτού από τον Θεό, του βασιλέα τον οποίο άλλοι αποκαλούν Ιωάννη και άλλοι Κωνσταντίνο. Αυτός θα πολεμήσει με τους εχθρούς του Θεού και των χριστιανών και θα τους κατατροπώσει. Γι΄ αυτό του αρμόζει ο τίτλος ο Πολέμαρχος του Θεού...

Πηγή: http://truth.freeforums.org/topic-t726.html

_________________
Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 20:53 
Χωρίς σύνδεση
Αστέρι
Αστέρι
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 18 Σεπ 2012 19:18
Δημοσιεύσεις: 155
Τοποθεσία: Στην έρημο... της γνώσης!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την υπέροχη αυτή εργασία!

Η καρδιά της Ελλάδας, χτυπάει παντού, μέχρι τα πέρατα της γης!!!

Και η ίδια η ιστορία έχει αποδείξει ότι το ελληνικό γονίδιο είναι αθάνατο!

Όπως και αθάνατος υπήρξε ο μαρμαρωμένος μας βασιλιάς...

Πάλι με χρόνια, με καιρούς, πάλι δικιά μας θάναι....


_________________
Είμαι πια δοσμένος στη Δύναμη που κυβερνά τη μοίρα μου...
Δεν προσκολλούμαι σε τίποτα, έτσι δεν έχω τίποτα να υπερασπιστώ...
Δεν έχω σκέψεις, έτσι μπορώ και βλέπω...
Δεν φοβάμαι τίποτα, έτσι μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου...
Είμαι... ελεύθερος!


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 25 Σεπ 2012 21:16 
Χωρίς σύνδεση
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 13 Ιούλ 2007 04:00
Δημοσιεύσεις: 462
Τοποθεσία: Ουράνια Πεδία
Ένα μικρό αλλά πολύ όμορφο βίντεο για τον Μαρμαρωμένο μας βασιλιά!!!


_________________
space heart Εικόνα (Ιωάννα)
Δεν αξίζει να κλάψεις για κανέναν, όσοι αξίζουν τα δάκρυά σου, δεν θα σε κάνουν ποτέ να κλάψεις...
Αυτοί που μας πληγώνουν ποτέ δεν ήσαν δικοί μας και όμοιοί μας...!!!


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 11 Οκτ 2012 18:31 
Χωρίς σύνδεση
Αστεράκι
Αστεράκι
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 24 Ιούλ 2007 14:24
Δημοσιεύσεις: 92
Τοποθεσία: Ο Ναός της Σοφίας...
Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ 29/5/1453


_________________
Ιέρεια


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 11 Οκτ 2012 18:36 
Χωρίς σύνδεση
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 13 Ιούλ 2007 04:00
Δημοσιεύσεις: 462
Τοποθεσία: Ουράνια Πεδία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - ΚΑΙ ΔΥΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ


_________________
space heart Εικόνα (Ιωάννα)
Δεν αξίζει να κλάψεις για κανέναν, όσοι αξίζουν τα δάκρυά σου, δεν θα σε κάνουν ποτέ να κλάψεις...
Αυτοί που μας πληγώνουν ποτέ δεν ήσαν δικοί μας και όμοιοί μας...!!!


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 29 Οκτ 2016 17:44 
Χωρίς σύνδεση
Αστεροειδής
Αστεροειδής

Εγγραφή: 29 Οκτ 2016 16:05
Δημοσιεύσεις: 14
Προφητεια Στρατηγου Μακρυγιάννη.

Ο αναμενόμενος άγιος Βασιλέας Ιωάννης, για τον οποίο έχουν μιλήσει, προφητείες, Άγιοι και σύγχρονοι Γέροντες, είχε εμφανιστεί προσωπικά και ολοζώντανα στις 20 Δεκεμβρίου 1849 μ.Χ. στον ίδιο τον ευσεβέστατο Στρατηγό Μακρυγιάννη, ο οποίος κατέγραψε λεπτομερώς τις εμφανίσεις αυτές και άλλα θαύματα και φανερώσεις του Θεού, της Θεοτόκου και των Αγίων, σε ιδιαίτερα χειρόγραφά του, παντελώς άγνωστα για ολόκληρες δεκαετίες.

«Μια βραδιά κοιμόμουν μέσα εις τις εικόνες (είχα εκεί το γιατάκι μου)….. και με πήραν και με πήγαν απάνω, σε μια πεδιάδα, όμως πολλά λυπηρή….. Κολλώντας εις την πεδιάδα εκείνη, ήταν ο αφέντης μας (σ.σ. Πατήρ), εις το δεξιόν του ο Χριστός, εις το δεξιόν του Χριστού η Θεοτόκο και ως δώδεκα άγιοι (τον άγιον Γιάννη τον Βαφτιστή τον γνώρισα πολύ καλά), και ήταν όλοι εις τα μαύρα, ο αφέντης και οι άλλοι όλοι, και κάθονταν. Εις το αριστερόν μέρος ήταν όσοι είχαν εγκλήματα πολλά και όσοι είχαν παιδιά βαφτισμένα και έκαναν αμαρτία με τις κουμπάρες τους, και όσοι κορίτσια έφθειραν, ήταν και άλλοι πολλοί εγκληματίες….. ύστερα παρουσιάζεται εμπροστά εις το κριτήριον ένα πράγμα, το μεγαλύτερον και αγριότερον θερίον, και ανοιχτό το στόμα του, και από μέσα του έβγαιναν λογιών των λογιών φωτιές, σαν μιναρέδες, και μπροστά ερχόταν οι φωτιές….. εις το πύρι, εις το πύρι, εις το πύρι το εξώτερον! Και φορτωμένους τους ρίχναν εκεί μέσα. τότε τα παιδιά τα ξαναβάφτιζε ο α-Γιάννης με τους αγίους, καθώς τα βαφτίζομεν εδώ…. Τότε, αδελφοί, εβλέπετε την μεγάλη οργή του Θεού και της βασιλείας του και την μεγάλην αγανάχτησην. Τότε έβλεπες βασιλείς λογιών των λογιών, και φραγκοφορεμένους και από τις δικές μας φορεσιές, οπού έλεγαν «Εις το πυρί» και πέφταν εκεί μέσα εις το πύρινον καμίνι, εις τους άγριου θεριού το στόμα. Τότε παρουσιάζει και τον βασιλέα μας (σ.σ. Όθωνα) και τους οπαδούς του και την βασίλισσά μας γυμνούς, και αφού τους γύμνωσαν, πάνε όλοι μέσα εκεί εις το πύρινο καμίνι, και ο Κωλέττης και οι οπαδοί του…Αφού γύμνωσε τον βασιλέα μας και βασίλισσά μας, ευθύς έντυσε έναν γέρο με γένια και τον ευλόγησεν ο αφέντης μας και όλοι, και τον έβαλε εις τα δεξιά του…».

«… Τότε κατεβαίνει ένα σύγνεφον, και ο αφέντης μας (Χριστός), καθώς ήταν όλοι ίσκιοι εις το κριτήριον, και πήγαμεν εις την Άγια- Σοφιά, και εκεί ευλόγησε εκείνον τον γέρον όπου ‘χε εις τα δεξιά του, και ήταν μια παράταξη, δεν μπορώ να σας παραστήσω. Τον ευλόγησε ο αφέντης μας και όλοι οι άλλοι και είπε: Τούτος είναι ο πρόεδρος της επιτροπής της βασιλείας μου. Και ξύπνησα. Αυτά είδα, αδελφοί, και όποιος αγαπάει ας πιστεύει, ειδέ είναι νοικοκύρης να κάμει ό,τι θέλει»!

«Την Κυριακή ξημερώνοντας, ήρθε ο αφέντης μας (σ.σ. ο Πατήρ), ο Χριστός, η Θεοτόκο και όλοι οι άγιοι, με όλη αυτείνη την φωτόχυση, και πολύ χαρούμενος μου λέγει τρεις φορές: Γιάννη, Γιάννη, Γιάννη, τώρα, στοχάζομαι, με είδες και με τους οφθαλμούς σου και με απόλαψες και με γνωρίζεις. Ασφάλισες όσα νύχτα και ημέρα περικαλιέσαι περί της πατρίδος σου, της θρησκείας σου και γενικώς της ανθρωπότης. Σας άκουσα δια της παράκλησης του μονογενού μου και της μητρός του και των αγίων μου. η γης και η θάλασσα σαλεύει, όχι οι λόγοι μου.είδες τον πιτροπό μου, σας ανάστησα οπίσου. Όποτε θα ΄ρθει η διορισμένη η ώρα, όλα αυτά θα τ΄ απολάψετε, και την μεγάλη κορόνα»

«Μιαν αυγή έκανα την προσευχή μου και ήμουν πολύ μέσα, εις τις εικόνες, και ήμουν και κρυγιωμένος και αποσταμένος και πονεμένος. Ανοίγω την πόρτα, βλέπω εις την σάλα έναν με γένια, σαν καλόγερον. τον καλημερώ, του λέγω: Γέροντα, κόπιασε μέσα εις την κάμαρη, ότι δεν μπορώ να σταθώ αυτού – ήτον κοντά τα έβγα του Δεκεμβρίου, 20 (σ.σ. 1849), και ήτον κρύγιον πολύ. Έρχεται μέσα και κάθεται γοναστικώς μπροστά μου. Του λέγω: Αυτό είναι τυραγνικόν έργον. Τον πήρα πλησίον μου. μου λέγει: Σου φέρνω ευκές και ευλογίες από τον αφέντη μας, εσένα και όλης της συντροφιάς σου. Του λέγω: Ποιος είναι ο αφέντης; και συντροφιά δεν έχω. – Ο άνωθεν είναι, και ξέρει και σένα και την συντροφιά σου. – Τι άξιος είμαι εγώ δι΄ αυτά οπού μου λες! σήκω να πάμε μέσα, εις τις εικόνες. Πήγαμεν εκεί, λέγω τρεις φορές: Κύριε, Κύριε, Κύριε, ετούτος ο άνθρωπος ήρθε εις το σπίτι μου και μου λέγει λόγια όπου εγώ είμαι ανάξιος. Και αν είναι αληθινός, να είναι η ευχή και η ευλογία της παντοδυναμίας σου και της βασιλείας σου, ειδέ και είναι επίβουλος, να γένει στάχτη, έξω από το σπίτι μου! Τότε ορκίζεται και αυτός και κλαίγει. Έκαμα τρεις μετάνοιες, το ίδιον και αυτός. Πήρα να του φιλήσω το χέρι του, δεν μου το ΄δωσε, μου είπε ότι δεν είναι γερωμένος…

Μου είπε ότι θα ΄ρθουνε βρωμερά έθνη αναντίον της πατρίδος και θρησκείας, να είστε προσεχτικοί και μεγάλη ομόνοια αναμεταξύ σας, και όταν να ιδείς τίποτας, τελειώνοντας αυτό να κινηθείς με όσους μπορέσεις. Ξηγήσου με πλατύτερα. Τι είσαι και πώς ήρθες; Μου λέγει: Εγώ ήμουν εις τον Άγιον Τάφο αρκετόν καιρόν, και μιαν βραδιά είδα τον Παντοκράτορα και όλη του την βασιλείαν – και με λένε Γιάννη - και μου λέγει: «Γιάννη, Γιάννη, Γιάννη, εσύ ΄σαι ο επίτροπος της βασιλείας μου, και καθώς φέρνεσαι να μην αλλάξεις τρίχα, είσαι χαμένος και εδώ και εις την άλλη ζωή». Αυτό το είδα τρεις βραδιές εις τον ύπνο μου. Υστερα έρχεται και μου λέγει να ειπώ του ‘γούμενου και των αλλονών ολονών, με τα ονόματά τους, ξεχωριστά, να μην ξέρει ένας τον άλλον, να τ’ς ειπώ τι ‘ναι αυτά οπού κάνουν και που ακολούθησαν το ναόν μου. είτε θα ΄ρθουν εις τον δρόμο τους και να μετανοήσουν, είτε θα ιδούνε πράματα και εδώ και εις την άλλη ζωή. θα τους στείλω εις το ιπύρι να καίγονται μαζί με τους άλλους. Πήγε και είπε όλα αυτά.

Τ΄ άιο-Κωνσταντίνου, στα 1844, τον πήραν και πήγαν εις την Κωνσταντινούπολη, και εις την Αγίας Σοφίαν τον χειροτόνησαν. βλέπει αυτά όλα εις τον ύπνο του. Περνώντας κάμποσος καιρός, του λένε να βρεθεί εις την Κωνσταντινούπολη. Πήγε εκεί και του έβαλαν την κορόνα, και του λέγει: Εσύ ΄σαι ο πρόεδρος της πιτροπής της βασιλείας μου, όταν θα ‘ρθει η ώρα μου η διορισμένη. Και του είπε να ‘χει δικιοσύνη, και άλλες πολλές διάτες. Του παρουσιάζουν τον σουλτάνο σ΄ ένα παλιό σκαμνί, και τον δικό μας τον βασιλέα το ίδιον, και του είπε τότε, θα πάνε εις το ιπύρι εις το εξώτερον και οι δύο ετούτοι. τον παίρνουν ύστερα – όχι εις τον ύπνον, ζωντανόν – και τον πάνε σε όλες τις εκκλησίες να τις φκιάσει, και σε όλα τα τζαμιά, και του είπαν, όταν είναι ο καιρός οπού θα πιτροπέψει, του είπαν το κάθε τζαμί τι εκκλησία να γένει. Τους λέγει: Πότε είναι; - Ούτε να ρωτάς δια τον καιρόν, ότι όθεν σε διατάττω, να είσαι έτοιμος και χωρίς να ξετάζεις…».


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης: Re: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 29 Οκτ 2016 19:19 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 12 Ιούλ 2007 18:20
Δημοσιεύσεις: 2175
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ!

Η προφητεία…
Η αποστολή…
Έφθασε η ώρα…
Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση…
Πάλι με χρόνια και καιρούς, πάλι δικιά μας θάναι…
Κάπου στον Ουρανό…
Άγγελος Κυρίου δίνει την εντολή…
Θα κατέβεις ξανά στη Γη…
Για μία σημαντική αποστολή…
Κανείς δεν θα ξέρει την ταυτότητα σου…
Μόνο οι ελάχιστοι εκείνοι που γνωρίζουν…
Και εκείνος ήρθε στη Γη και βρίσκεται τώρα ανάμεσα μας…
Ωσάν Άγγελος Κυρίου…
Ωσάν Ουράνιος απεσταλμένος…
Και σαν Πολεμιστής του Φωτός…
Και θυμάται…
Εκείνη την ημέρα…
Την τελευταία λειτουργία…
Και την αγαπημένη του Πόλη…
Εργάζεται σιωπηλά και μονολογεί…
Είμαι και πάλι εδώ… και κρατώ σπαθί…
Ξύπνησα επιτέλους απ’ τον ύπνο τον βαθύ…
Είμαι και πάλι εδώ… και η ψυχή μου όλη…
Περιμένει μ’ αγωνία να γυρίσει στην Πόλη…
Είμαι και πάλι εδώ… με στολή χρυσαφιά…
Για να προσκυνήσω με τιμή την Αγιά Σοφιά…
Είμαι και πάλι εδώ… και κανείς δεν το ξέρει…
Ήρθα για να πάρω τ’ Αγγέλου το μαχαίρι…
Αμήν…


_________________
Μάρω Ιωαννίδου
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Ο Πολεμιστής πρέπει να δέχεται τη μοίρα του με ταπεινότητα. Η πρόκληση για αυτόν είναι πόσο μακριά μπορεί να προχωρήσει και πόσο άψογος μπορεί να είναι. Αν συναντήσει αβάστακτες ταλαιπωρίες και πόνο στο μονοπάτι του, κλαίει, αλλά όλα τα δάκρυά του μαζί δεν είναι σε θέση να μετακινήσουν τη γραμμή του πεπρωμένου του...


Κορυφή
 Προφίλ  
 


Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 15 Δημοσιεύσεις ] 


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Mods Βάση δεδομένων :: Επαναφορά μπλοκ

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com
phpBB SEO
Portal XL 5.0 ~ Plain 0.2
Create a Forum | Terms of Service | Privacy Policy | Report the forum